Afgelopen weekend streek het Dance Boulevard circus weer neer in Bergen op Zoom. Na 8 steeds groter wordende edities, was het tijd om te verhuizen naar het nieuwe terrein nabij de Wouwse Tol. Ik was erbij, en hieronder kun je lezen waarom jij volgend jaar gewoon weer een ticket moet scoren!

Dance Boulevard

Vorig jaar stond ik met collega en vriend Clayton Cash voor het eerst als artiest op Dance Boulevard. Toen nog gehouden op de Boulevard in Bergen op Zoom. Die dag ging destijds al in de boeken als een enorm gezellige dag vol wappie-ness, gezellige mensen en een brandende zon. Zowel Clayton als ik waren daarom ook erg blij toen we begin dit jaar de vraag kregen om ook in 2016 aanwezig te zijn. Voor ons een no-brainer.

Initieel was nog niet bekend op welk podium we zouden staan. Later werd duidelijk dat we niet op een dedicated freestyle stage zouden staan. Ergens jammer, want een freestyle stage die gehost wordt door Ruthless is natuurlijk een prachtig podium, maar aan de andere kant bood het podia waar we nu op stonden ingedeeld, ook weer kansen.

Voor ons was een plek gereserveerd op de Mengelmoes stage. En de omgeschrijving van deze stage was een 100% match met de line-up die er stond geprogrammeerd. Het begon die dag met techno en house, gevolgd door classics, freestyle en hardstyle. Dit was zo ingepland, dat er dan wel een logische opbouw in zat. En dat pakte voor ons dan gunstig uit. Een tijdslot van 20:00 tot 21:00 is een erg mooie tijd om te mogen vullen.

Doei sociaal leven

In de week voor het festival is het een hoop gevlieg en gestuntel in de studio. De speakers maken overuren, 36 batterijen leeg getrokken met m’n draadloze muis en 27 inch vierkante ogen. Maar ik wil dan ook graag wat nieuws laten horen. Na zo’n week kan ik me gerust opnieuw voorstellen aan m’n vrouw.

Enfin, ik heb 4 tracks liggen die echt af moeten: 1 solo track, 1 co-op met Clayton Cash, 1 co-op met Sarcastic en 1 mashup. De één heeft wat meer werk nodig (alleen de eerste break staat) dan de ander (beetje geluid tweaken). Focus is de sleutel om dit alles op tijd af te krijgen. Maar ook met focus is het een pittige klus. En mijn vrouw weet dat ook. Ik roep diverse keren: ik zit maar tot 21:30 te klussen. Francis weet dan dat ze me die avond niet meer ziet. Was ik ook maar zo ijverig in het huishouden 😉

Spoedje

In de ochtend van 6 augustus ben ik druk met quality time. Francis gaat mee naar Dance Boulevard, dus mijn grote kleine vriend gaat in de middag naar mijn ouders om te logeren. We eten gezamelijk een boterham, voeren de ochtendrituelen uit, spelen met wat speelgoed en gaan naar opa en oma. Bij terugkomst laad ik mijn USB met de playlist voor die middag. Het is geen voorgeprogrammeerde set. Zie het als een ouderwetse platentas, waarvan je 40 vinyls opzij zet, die een soort van shortlist vormen. Want met honderden tracks op een USB, is het wel handig dat je het één en ander apart zet. Tijdens het draaien is er geen tijd om minuten door je stick te zoeken.

Uiteindelijk draai ik toch nog even wat thuis, de laatste checks. Het valt me op dat bij mijn solo track de eerste drop wat dof is, dus ik open mijn studio software nog één keer, update die track, exporteer de MP3, kopieer het naar mijn stick en sluit alles af. Het is het meest irritante moment van de dag, maar we zijn ready to roll!

Parkeren

Rond de klok van half 4 sta ik bij Clayton Cash op de stoep. Met de dames achterin, navigeren we naar Dance Boulevard. Maar voor we daar zijn hebben we nog wel een obstakel te nemen. Dance Boulevard wordt dit jaar namelijk in de diepe polderrimboe gehouden. Smalle wegen, traktoren en een paard met wagen. We trotseren alles! En braaf als we zijn, volgen we de borden “Dance Boulevard”. Dat was niet handig. We komen uit bij de verkeerde parking. Ho effe, ben je een keer artiest, dan wil je de wagen natuurlijk wel naast de panterprint Audi van Tony Junior parkeren! Dus terug de polders in, langs allerhande slome duikelaars en zondagsrijders (op een fokking zaterdag!). Maar heej, de zon schijnt en we hebben er zin in. Niks kan de stemming bederven.
Parkeren like a boss

Parkeren like a boss

Mengelmoes

Voor de ingang staan nog twee vrienden, Gijs en Yannick, te wachten. De fissa kan beginnen! Uiteindelijk binnen blijkt het terrein een stuk groter dan vorig jaar. Aan de ene kant de Ralvero stage (kent u deze nog?) & Oh1Oh stage, en aan de andere kant de Ruthless stage & Hardstyle Zone. Tussen deze 4 stages is een gezellig podium opgezet waar de Mengelmoes huishoud. Het is recht tegenover de ingang, heeft een eigen bar en is deels overdekt. Prima! Op dit moment is techno meister SkefDeluxe net begonnen de woofers te masseren. Backstage staat MC O-Boy, die een soort van mini verjaardag viert met slagroomtaart (Boy is een dag later jarig, maar heeft voor de gelegenheid taart meegenomen). Persoonlijk ben ik niet zo van de combi bier en taart. En aangezien ik het eerste al heb gekregen (thumbs up, we zien het weleens anders 😉 ), sla ik de taart maar even af.

Sticky business

Sticky business

Eenmaal terug blijkt dat de vaste party crew al aanwezig is op Dance Boulevard. Nathalie, Martijn, Johan, Ron, Robin, het springt en stuitert al voorbij. Goed gemutst, zoals altijd! Je zou verwachten dat we nu tantu hard los gaan en het op een stampen zetten. Maar eigenlijk is dat zonde. Het weer is prachtig, de muziek is lekker en het blijkt een prima plek om te ouwehoeren. Zo komt iedereen wel even aanhaken: Fistpumpers Ransom & MC Creature, Zino legendes Nowaxx (met ultra qeqqe Shake Ya Zulu stickers) & Genius, Mr & Mrs Freestyle Pat B & Miss Puss en Orphan met aanhang. Maar ook Duran. Laatst genoemde is lekker bezig. Door eerder dit jaar een DJ contest te winnen, is hij op de radar gekomen van de nodige organisaties, en zodoende staat hij vandaag hier op de planning.

Ondertussen zorg ik ervoor dat mijn voorraad stickers steeds verder afneemt. Ik heb er 1000 binnen gekregen, dus ik plak me een ongeluk. Maar qua plaklocaties houd ik het beschaaft. Er zijn van die eindbaasjes die borsten en billen vol overgave volplakken, maar dat is dan toch weer niks voor mij. Pat B is overigens ook mensen met stickers tegengekomen. Iets met: wie de bal kaatst.

Voor ieder wat wils

Uiteindelijk doen we toch een rondje over het terrein. Dance Boulevard is al jaren een festival voor ieders goesting. Ben je voor hard? Dan kun je je medium raw beefstake scoren in de Hardstyle Zone. Want dit jaar is er niet veel plek voor melodisch hardstyle. Raw voert de boventoon. Persoonlijk kan het me niet bekoren. Alleen m’n filet Americain mag raw zijn. Daarentegen staat de tent wel vol, wat ook wel past bij mijn beeld van raw. Het is hot en happening! Aan de andere kant is het de vriendelijke freestyle. Baasjes als Ruthless, Pat B en Mark with a K draaien er toegankelijke en (zeker in vergelijking met raw) vriendelijke beukers.

Aan de andere kant van het terrein is het vooral de PartySquad die op dat moment voor de sfeer zorgt. Het is hier gezellig. We pakken ook nog een stukje La Fuente, en later Dirtcaps, mee. #fissa #primatedoen

Voor wie honger heeft, is er echt van alles te bikken. Alleen boers als dat ik ben, kies ik dan toch altijd weer voor de veilige hamburger (niet raw!). Aangezien het net achter de Mengelmoes is, horen we Duran inmiddels de switch maken van het rustige, relaxte werk, richting de jump classics. Ideaal om mee door te pakken richting freestyle.

Voor ieder wat wils

Voor ieder wat wils

Opzwepers

Bij terugkomst op de Mengelmoes, zien we hoe JS & Boyd (twee baasjes uit het Steenbergse) hun fans aan het opzwepen zijn met een raggende set. Boyd staat op een leeg krat, om zo oogcontact te scoren met het publiek. Niet dat hij klein is, maar de booth staat wel hoog. En op een podium als dit kun je dan dus niet alles overzien. Maar dat maakt hem niets uit. Met regelmaat staat MC O-Boy buitenspel, omdat Boyd (a.k.a. MC Pele) voorbij sprint met de mic. Springend en klimmend pept hij het publiek op als een echte entertainer. Ik heb de mannen eigenlijk na afloop niet gemeld dat ze een toffe set hebben weggezet, dus JS & Boyd, bij deze, de lat lag hoog voor ons!

Omdat de sfeer er al zo goed in zit, kunnen we eigenlijk niet anders dan doordacht platenkeuzes maken. Niet te moeilijk, niet te vaag. De trend is gezet, het moet feest zijn. Als de heren hun laatste raw plaat er doorheen jassen, besluiten wij te starten met meezing freestyle. Bootlegs uit eigen repertoire worden ingeladen, en na het aankondigen kunnen we door.

De set

Clayton en ik pakken om de twee platen over en zorgen dat het toegankelijk blijft. Het fraaie is dat ik dus de hele week heb gesleuteld aan 4 tracks. Waarvan ik er 1 op de dag zelf nog heb geëxporteerd. Funny thing: op het moment dat ik die draai, wil ik vol trots brullen dat het mijn nieuwe track is. Maar ik houd me net op tijd in. Wat blijkt: een heel deel van mijn synths is niet meegekomen in de export! De track klinkt vlak. Het mist drive. Ik baal als een stekker. Het is nooit fout gegaan, behalve nu. Gelukkig waren niet alle synths weggevallen, dus het kan er meer door. Maar heel happy ben ik niet.

Nuja, dan maar de bootleg. En dat is dan toch een beetje de flipside. Een mix van Anasthasia, Poing, Hardcore MF en meer doet het goed. De track gaat er in als koud bier op een zonnige dag! De rest van de set is het dansen, fistpumpen en door de mic brullen (ook ik wil nog weleens de MC uithangen). Alles op alles om het feest er in te houden, tot het einde van de set nadert. De volgende DJ’s staan klaar, dus Clayton gooit de hit van dit jaar er in: Banaan (Ruthless Remix). Het zit er weer op, het was fun!

Dustin Hertz & Clayton Cash

Dustin Hertz & Clayton Cash

Afkondigen

Dan is het wachten op de af- en aankondiging. Die blijft alleen uit. Geen MC, geen microfoon. What da fuq nu weer?! Nuja, dikke skitta, wij hosselen dat wel. Dan doen we het toch zelf. Voor degene die het niet weten: als je een hoofdtelefoon in de microfoon ingang steekt, kun je gewoon door de schelp praten. De geluidstechnicus zou me afschieten, maar bij gebrek aan beter kondig ik ons zelf maar af, en de volgende aan. Achter komen we MC O-Boy tegen. De batterij van de draadloze microfoon was leeg. Vanaf nu zal Boy altijd een 9V batterij bij zich dragen 😉

Aftermath

Na de set lachen we nog wat na, voorzien we de koelkast van een sticker, scoren we een koud biertje bij de stage manager (die overigens alles prima in het gareel hield), en hobbelen weer terug het terrein op. Wat wel opvalt is dat het na 9 uur snel kouder wordt. En dat nekt ons. Uiteindelijk lopen we nog een laatste rondje over het terrein, zwaaien we G-Swatt uit en scoren we nog van die Spaanse Churros. Dit is echt wel baas! Als ik ooit bij een boekingskantoor mag tekenen, dan laat ik die dingen opnemen in m’n rider!

We hebben een erg leuke dag gehad. Kom je uit de buurt van Bergen op Zoom? Dan is dit eigenlijk verplichte kost. En anders is het sowieso de moeite om hier naartoe te komen. Met ticketprijs van 29 euro, is Dance Boulevard een bijzonder schappelijk geprijst festival met genoeg keuze voor iedereen!

Pics or it didn’t happen

Onderstaande foto’s zijn aangeleverd door KTPmedia.

Deze diashow vereist JavaScript.

Laat je reactie achter met Facebook