In februari dit jaar lanceerde Eric Prydz zijn eerste studioalbum OPUS. Mocht je de release toen gemist hebben, dan is hier de nieuwe Break De Week om alsnog de aandacht geven die het verdient!

Uiteraard was daar in 2012 natuurlijk al het Pryda album. Maargoed, dat was ook onder de Pryda vlag, en niet de Eric Prydz vlag. Ach, eigenlijk lekker boeiend, want het is afkomstig uit dezelfde studio.

Eric Prydz

De 40 jarige Zweed staat al jaren aan de top als producer van electronische muziek. Ik noem het bewust geen EDM, want van dat containerbegrip staat het ver af. Uiteraard was Eric al jaren bezig, maar het in 2004 gereleaste Call On Me zette hem in de spotlights. Ondanks de wereldfaam, is het juist deze track die bestempelt mag worden als Eric’s foutje (Eric heeft deze track sinds 2005 nooit meer gedraaid). Initieel een idee van twee Fransmannen. Maar laks als Fransen kunnen zijn, brachten zei deze, op een sample gebasseerde, dancetrack nooit uit. Eric wel, en dat heeft hij geweten.

Na Call On Me heeft hij zijn repertoire alleen maar aangevuld met kwaliteitstracks. De meest bekende wapenfeiten zijn Proper Education en Pjanoo. Maar wanneer je verder spit, is er zoveel meer te vinden. Denk daarbij aan SW4, Allein, Aftermath, Genesis, With Me en Miami To Atlanta. Vooral deze laatste heeft een trend gezet. Het is deze track waarin de befaamde “Pryda Snare” zit verstopt. De krachtige snare is gesampled en in talloze EDM tracks terecht gekomen. Ooit is er een 1 april grap geweest dat Prydz iedereen zou aanklagen die deze sample had gebruikt. Voor velen bleek dit gelukkig een grap.

Alter ego’s

Naast Eric Prydz en Pryda, staat ook het meer duistere Cirez D op de Prydz loonlijst. Onder deze vlag komen de techno tracks uit. Het is allemaal wat meer monotone en duister, maar altijd met een soundscaping waar de Zweed bekend om staat. Waarbij het allom geprezen On/Off mijn persoonlijke favoriet is.

Ooit maakte Prydz ook nog deel uit van het onofficiele Swedish House Mafia, samen met mede Zweden Axwell, Sebastian Ingrosso en Steve Angello. Toen deze groep in 2008 echter officeel gemaakt werd, sloot Prydz niet aan.

OPUS

Nu, 2016, vele releases later, was het tijd voor een studioalbum. Eric Prydz – OPUS zag het licht. Wederom een meesterwerk van de heer en meester in progressieve synthesizer dance. Dance zoals maar weinigen het kunnen maken. Voor degene die het album willen bemachtigen: het is er digitaal, op CD en op vinyl. Zelf heb ik de CD (dat fysieke blijft me toch trekken).

Disc 1

Liam 5:44
Black Dyce 6:17
Collider 5:23
Som Sas 6:37
Last Dragon 6:45
Moody Mondays 4:42
Floj 7:45
Trubble 7:48
Klepht 6:08
Eclipse 5:58
 Disc 2

Sunset At Café Mambo 6:30
Breathe 3:09
Generate 7:11
Oddity 8:05
Mija (Re-Scored) 6:31
Every Day 7:14
Liberate 6:44
The Matrix 7:16
Opus 9:03

Highlights – Disc 1

Wanneer je de eerste track opzet, wordt je niet direct voor de leeuwen gegooid. Je wordt netjes geintroduceerd in de wereld van deze artiest. Via het rustige Liam, kom in het 80’s georienteerde Black Dyce terecht. Als de Soundtrack van Stranger Things je al aanspreekt, is dit 1 van je favorietjes! Een andere noemenswaardige is toch wel Last Dragon. Deze track ligt toch wel in het verlengde van Pjanoo (in de verte dan). En voor die donkere maandagen is Prydz met THE CUT aan de slag gegaan. Mee van de weinige vocale tracks op dit album.

Highlights – Disc 2

De tweede CD begint met Sunset At Café Mambo. de inspiratie is gehaald op Ibiza, waar de zonsopkomst en zonsondergang het beste bekeken kan worden vanaf het terras van Cafe Mambo. 1 van Eric’s hotspots als hij op het eiland is. Het vette aan deze track: geen kickdrum, alleen synth! Op de tweede track is het aan ROB SWIRE om mee te doen. De Pendulum en Knife Party frontman verzorgt namelijk de vocalen. Het is ook dit schijfje waar de eerder uitgekomen hits Generate, Every Day en Liberate op staan. Maar uiteindelijk bewaard Prydz het grootste pareltje voor het laatst: OPUS! Instant happiness! Wat is dit een ongekend meesterwerk. Eric Prydz lanceert een krat kersen op een toch al voortreffelijke taart. Mijn bucketlist is zojuist aangepast. Deze live meemaken tijdens een Prydz concert staat stipt op 1. De minuten durende opbouw zet een sfeer weg die alleen beantwoord kan worden met kippenvel. Beeld je in dat je op deze track getickeld wordt de talloze lasers uit Prydz EPIC show, dan kan het niet anders dan dat je in hogere sferen komt. Deze track op laag volume luisteren moet bestraft kunnen worden.

Anyway, nogmaals, het hele album is een meesterwerk, en OPUS is de juiste manier om het af te sluiten!

Laat je reactie achter met Facebook